Müştehir Karakaya
mustehir@hotmail.com
Durulma-şiir-
06 Ağustos 2017 Pazar Saat 14:38
taşırma son damlasını hayatımın artık durul yüreğim gençlik delilikleriyle çoktan geçti yaşın başında kavak yelleri esen sarı sıcak delikanlı değilsin. iki nokta arasında küçük bir çizgi saltanatın bir ünlemle gelecek durulmayı bekleyen keskin bir sınavdasın durul artık yüreğim korkusu yok varlığından kimsenin bir kehanet zincirini tutmanın titrek ellerine bir faydası yok yok bir dirhem balın tadı yalandan dudaklarına sürülüşün. durulmak, bir anda yokoluşsa sözlüğünde inanma kanyondan geçen ırmak daha duru, daha derin vadilere salınan koyun daha mübarek canavar gözünde. sen bilirsin taşmanın yanardağ lavları olduğunu içinden alevlendiğini önce durul artık yüreğim kendini sına bir emir gelmeden, bir azar kinini azık yap yedir deliliğine bir afet kilidi taksın dilin hergün birini sakla koynunda sana atılan taşın. sen, sen ol bekle sıtmanın kol gezdiği virânelerde ‘kinin’ dağıtan bir lokman hekim bulunur elbette. müştehir karakaya nisan’2000 -van -derdimin dermanı bir emrin çıkmasını bekliyorum… Müştehir Karakaya